۲-خودت رابشناس:ان گاه سعادت رادرآغوشت خواهدبود.

۳-بایدتمام افرادت به اندازه ی کافی استراحت کنند،وگرنه موقع سختی درمی مانند.

۴-اگردست های مابلرزدویاقلب هاناتوان شود،جزفاجعه نصیب مانخواهدشد.

۵-هیچ زیبنده نیست که غالب ازمغلوب بیچاره ترباشد.

۶-ترس هیچ گاه یارومعین خوشبختان نبوده است.

۷-هیچ گاه نباید زیورشجاعت راازخود دورکند.

۸-مردباحیا درانظاردیگران کارناپسندنمی کند.

۹-کوروش کبیر اعتقادداشت:هرگاه کسی،خودواجدمزایاوفضائل نباشد،حق ریاست بردیگران راندارد.

۱۰-دردنیاننگی بزرگ ترازنفاق ودشمنی بین برادران سراغ ندارم.

---

هَخامَنِش نام کسی است که دودمان هخامنشی خود را به نام او می‌خواندند. واژه هخامنش معنای دارنده اندیشه راست را می‌رساند. هخامنش می‌باید نیای بزرگ هخامنشیان و سرپرست طایفه پاسارگاد بوده باشد.

اخلاف او سرانجام به تاسیس شاهنشاهی نیرومندی در آسیا موفق گردیدند که از ۵۵۹ پ.م. تا سال ۳۵۹ پ.م. دوام آورد. وی نیای کوروش بزرگ و داریوش بزرگ است.

هخامنش توسط پادشاه دیااکو پادشاه اول مادها (اولین پادشاه ایران ) به فرمانداری پارسه منصوب می‌شود و در حمله‌ای که تعدادی از جنگجویان پارسی برعلیه تعدادی از سربازان سناخریب پادشاه آشور ترتیب داده بودند سرکردگی آنان را بر عهده داشت. حکومت هخامنش در آنشان درست در زمانی بود که طایفه دیگری از آریایها (مادها) در غرب ایران در حال تشکیل قدرت مقتدری بودند.

بعد از هخامنش حکومت آنشان به فرزندش چا ایش پیش رسید.